Vetero ĉi tie en Árósar estas tre bona, sunriĉa kaj varma. Mi dormis sufice longe kaj kiam mi elitiĝis mi rigardis mian retpoŝton en la komputilo de Steinn kaj Hanne.
Ankaŭ mi iom ludis kun Björn. Ni (mi, Steinn, Hanne kaj Björn) de tiam prenis buson kaj rigardis la plej malnovan instruaĵon de la universitato en la urbo kaj de tiam ni promenadis tra la parko apude de la universitato. Estis tre bela parko kun malnovaj grandaj kverkoj kaj lagoj en kiuj naĝis anseroj kaj aliaj birdspecioj. Post tio ni manĝis ekstere sur la pavimo apud iu restoracio. Post tio ni rigardis la ĉefan preĝejon en la urbo (Dómkirkjan í Árósum). Ĝi estas tre olda, kaj interne ĝi havas multajn vidindaĵojn, i.a. la malnovan altartabulon. De la preĝejo ni promenadis laŭ la piedstratoj ambaŭflanke de la rivero kiu fluas tra la urbo, kaj tie en iu glaciaĵa vendejo ni manĝis glaciaĵojn. Post tio ni iris hejmen al la loĝdomo de Steinn, Hanne kaj Björn en la "kolonihave". Kiam ni alvenis la domon tie en la ĝardeno atendis nin sendaĵo de IKEA. Estis nemuntaj seĝoj kaj unu ŝranko. -- Steinn nun kuiris manĝaĵon kaj post la manĝado mi adiaŭis Hanne kaj Urseto sed Steinn akompanis min al la stacidomo kie mi prenis la trajnon al Kopenhago. Kiam mi venis al la stacidomo en la dana ĉefurbo mi prenis taksion al Birmavej 50A.

Bonan nokton.

Vetero bona kaj sunriĉa. Mi iom tro longe dormis kaj nur ĉeestis unu programeron en la kongreso antaŭtagmeze kiu nomiĝis Tutmondeca Esperanto. Estis ne interesa laŭ mia opinio.
   Posttagmeze mi iris al la urbocentro kaj tie mi aĉetis bonajn ŝuojn plej malsupre en Ströget. Post tio mi prenis la trajnon al Árósar. La vojaĝo tien daŭris iom pli ol tri horoj. En la stacidomo de Árósar Steinn, litli Björn (la malgranda Urso) kaj Hanne atendis min kaj invitis min al vespermanĝo en iu proksima restoracio. De tie ni prenis buson al lia hejmo en somerdoma kampo ene de la urbo. Mi tie donis legokuboj al Björn kaj ni kune ludis per ili dume mi parolis kun Steinn kaj Hanne. Tie mi ankaŭ povis legi mian retpoŝton kaj paroli kun Sigurborg en la skajpo. De tiam mi ekdormis en la salono.

   Bonan nokton. 

Hodiaŭ pluvetis preskaŭ la tutan tagon ĉi tie en Kopenhago. Mi kaj Loftur ellitĝis sufice frue kaj prenis metroon al la kongresejo en Bella Center kaj tie ĉeestis la solenan malfermon. Hallgrímur salutis la kongreson nome de islandaj esperantistoj sed ĉijare estas pasintaj 62 jaroj post lia unua Universala kongreso – estas duono de ekzisto de nia lingvo, Esperanto.                                                   Ingebjørg Rambjør el Bergeno salutis la Kongreson nome de norvegaj esperantistoj. Ŝi estis preskaŭ ploranta pro la terura krimego en Oslo kaj Húsey. Ĉiuj aŭskultantoj tiam ekstaris kaj en silento kondolencis la norveganojn.     Posttagmeze mi aĉetis du librojn en la Libroservo. Estis Martin Fierro, argentina eposo de Jose Hernándes, tradukita de Ernesto Sonnenfeld, kaj Fabloj de Gotthold Ephrahim Lessing en traduko de Reinhard Haupenthal. Ankaŭ mi aŭskultis prelegon pri SAT (la sennaciistoj). — Je la sepa kaj duona vespere la Nacia vespero okazis en Tivolio kaj tie ni, mi kaj Loftur, ĉeestis kaj tie ni ankaŭ renkontis aliajn Islandanojn. – En la programo ĉefe estis kantado (i.a. kantis gronlanda koruso) kaj mimaj dancoj faritaj de tre spertaj dancistoj. — Post la amuza vespero mi kaj Loftur iom rondiris ene de la Tivolia ĝardeno antaŭ ol ni aĉetis manĝaĵon kaj prenis metroon al nia loĝejo.