Sérstök ástæða er til að vekja að athygli á sonnettu Höllu Magnúsdóttur, Ég skila því, þegar þess er minnst að liðin eru 200 ár frá fæðingu Jónasar Hallgrímssonar.


Ritið kostar 2.000 krónur eins og í fyrra plús póstburðargjald.


Þeir sem ekki eru þegar áskrifendur geta pantað Són í tölvupósti til Kristjáns Eiríkssonar <kriseir@hi.is> og eru þá beðnir um að gefa upp heimilisfang og póstfang.

Tríóluháttur

Sumarland í sunnanblæ!

silfurhvítir jökultindar!

Fjöll þín sveipi sólskin æ,

sumarland í þýðum blæ!

elti úr giljum ís og snæ,

ungir, hlýir, glaðir vindar.

Sumarland í sunnanblæ,

silfurhvítir jökultindar.  

   Um verndun íslenskunnar var einnig talsvert rætt og þá hættu sem henni stafaði af stórþjóðatungum, einkum ensku, í hringiðu hnattvæðingarinnar. Sjálfsagt hef ég þar misst af mörgu og alveg hefur farið fram hjá mér hafi barátta íslensku fyrir lífi sínu í vályndum heimi verið tengd baráttu annarra smárra þjóða fyrir að halda tungu sinni og menningu. Og ekki heyrði ég heldur minnst á hvert tap það væri heimsmenningunni þegar þjóðir glötuðu tungu sinni og þar með menningu sinni að miklu leyti því tunga og menning þjóðar eru sambornar systur. Og heimsmenningin er nú einu sinni menning þeirra þjóða sem jörðina byggja. Og ekki heyrði ég heldur talað um lýðræði tungumála á samkomum þjóðanna og öðrum samskiptum. Hvað ræður þar einkum vægi einstakra tungumála, til dæmis í Evrópusambandinu eða í samskiptum Norðurlandaþjóða? 

   Það má öllum ljóst vera að því aðeins geta orðið lýðræðisleg samskipti þjóða, sem ólíkar tungur tala, að þær talist við á hlutlausu máli, máli sem engin þeirra hefur að móðurtungu. Vegna þessa kjósa Finnar til dæmis fremur að nota ensku í norrænu samstarfi en eitthvert hinna skandínavísku málanna og svo mun því jafnvel stundum farið með Íslendinga þar sem engin norrænu þjóðanna hefur ensku að móðurmáli. Í samskiptum Evrópuþjóða er enskan mest notuð og standa þá Englendingar best að vígi. Síðan koma tungur annarra stórþjóða.

Stuðlafall